سلام کاملترین سبکی که با فرهنگ و ریشه اون مردم بخونه کونگ فو توآ است که در حالت دورانی ایجاد می شود و مثل سبک های چشم بادامی ها نيست مشکل اصلی ووشو جدا شدن فرم از مبارزه است ؛ به بجای اینکه تكنيك های مبارزه ووشو از فرم های این رشته سرچشمه بگیرد، از تكنيكهاي مبارزه دیگر رشته ها به عاريه گرفته شده است .، به این صورت فرم ها با همه زیبايی شان چیزی بیشتر از يك رقص نیستند ؛ و در قسمت سانشو یا مبارزه ،كه اصلا چیزی وجود ندارد.

متاسفانه ووشو یا كنگفوي چیني با قدمتی چند هزار ساله در قسمت مبارزه دچار پوچی شده است به طوری كه وقتی من به عنوان يك ووشو كار در يك مسابقه شرکت ميكنم به خودم میگم :من چيكار ميكنم ! من چي یاد گرفتم !؟

تكنيك های مبارزه ووشو خلاصه میشه به: ضربات متوسط مشت يك بوكسور . ابتدای ترین ضربات پاي يك تكواندوكار. و روش های مندراوردي ازجمله: زير گيري های بسیار زشت كه ادم نمیتواند ان را به كشتي نسبت دهد

حالا از خودمون به پرسيم پس مبارزه ووشو چي شد ؟

يعني ووشو با این قدمتش هیچ شیوه ای براي مبارزه نداره كه از تكنيك بقيه رشته ها استفاده ميكنه؟